77 album, πάνω από 130 κομμάτια, 27 σύζυγοι, γύρω στις 400 προσαγωγές σε δικαστήρια. διώχτηκε, βασανίστηκε και φυλακίστηκε. άλλαξε δύο φορές το όνομά του. παναφρικανιστής, πνευματικός καθοδηγητής, ηγέτης μιας αυτόνομης κοινότητας, σύμβολο αντίστασης. παρ'ολίγον υποψήφιος για την προεδρία της δημοκρατίας της νιγηρίας. συνθέτης, σαξοφωνίστας, κιμπορντίστας, τραγουδιστής, χορευτής. βασιλιάς του afrobeat.. " αυτά έγραφε στην εισαγωγή του κειμένου του για το jazz και τζάζ ο θανάσης μήνας τον αύγουστο του 2007, με αφορμή τα 10 χρόνια από το θάνατο του τεράστιου fela. συνεχίζοντας την ανακάλυψη της μουσικής παράδοσης της νιγηρίας, η σημερινή ημέρα αφιερώνεται στο περίφημο zombie του 1977. καλημέρα!

υσα τις προάλλες στο αυτοκίνητο ένα τραγούδι από τους flakes και κατευθείαν στο μυαλό μου ήρθαν οι film. ειδικά στα φωνητικά οι ομοιότητες είναι πολλές. με όλο αυτό το θόρυβο γύρω από τους πατρινούς τελευταία άρχισε να με πνίγει το δίκιο (λές και έπαιζα στους film), τι δηλαδή κάνουν παραπάνω ώστε να ακούγονται τόσα για αυτούς; έβαλα ακόμα μία φορά το lick your fingers if you like it και ενώ οι αρχικές μου σκέψεις δεν άλλαξαν -ότι δηλαδή παρόμοια μουσική έχουμε ξανακούσει από ελληνικό σχήμα στο παρελθόν, άλλαξε η άποψή μου για τους flakes και το hype τους. είχα καιρό να απολαύσω ένα δίσκο με κιθάρες, ένα ροκ δίσκο που δεν έχει 10 φορές παιγμένο το ίδιο τραγούδι σε παραλλαγές. όσο το ακούω κολλάω, τι κομματάρες είναι αυτές και τι φωνάρα έχει η yodashe. ρε μήπως είναι μεγάλη δισκάρα τελικά; μακάρι να προκύψει κάτι στο εξωτερικό για τη μπάντα μια που φαίνεται να το κυνηγάει. ας βάλω τώρα

οι my wet calvin είναι ίσως η πιο αγαπημένη μου ελληνική μπάντα. γράφουν μουσικάρες και έχουν πολύ ενδιαφέρουσα άποψη για το τι κάνουν, arty χωρίς δηθενισμούς. εδώ η διασκευή τους στο τραγούδι των roxette και εδώ το alice says, ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια έβερ. ζωντανοί απόψε στο bios!!!!!!! ελπίζω αυτή τη φορά να το παίξουν το alice.

Χορωδιακά φωνητικά κατά των λευκών εχθρών, αφυπνιστικοί στίχοι και παραδοσιακές αφρικανικές κρουστές περιπλανήσεις, ανάμεσα σε αυτοσχεδιαστικά σόλο που αναδεικνύουν τις θαυμαστές τεχνικές μερικών βιρτουόζων μουσικών. Το κόρνο και η τούμπα κραυγάζουν ακτιβιστικά συνθήματα οσάκις οι κιθάρες παίζουν τα μαύρα μπλουζ και τα σαξόφωνα εμπνέουν το σεβασμό που εκ των υστέρων κερδίζουν μερικοί δάσκαλοι από λίγους μαθητές. Ο 81χρονος σήμερα Philip Cohran, ο πατέρας των 7 απ’ τα 8 μέλη των Hypnotic Brass Ensemble, με την εν λόγω διδακτική ηχογράφηση κατέγραψε πως η υπερπήδηση των ορίων αιτιολογείται ως ουσιαστικό υλικό στοιχείο της μουσικής, και εν γένει της τέχνης, αν κι εφόσον αποτελεί μια επαναστατική δήλωση.